Bize Ulaşın :

+90 (216) 495 29 65

Köşe Yazıları

15.02.2013

Lütfen Dikkat: Türkiye 2023 ve 2050 Hedeflerine Ulaşamayabilir

Ülkemizin her yerini demiryolu ağları ile örmeliyiz. 
Demiryolları bir ülkeyi medeniyet ve refah ışıklarıyla aydınlatan kutsal bir meşaledir. 
                                  Mustafa Kemal Atatürk

Türkiye’nin önündeki önceliklerine baktığımızda, sıralamanın en başına konulması gerekenin, ulaştırma ve taşımacılık sektöründeki  altsektör payları arasındaki dengesiz dağılımın biran önce durdurulması ve payların makul ölçülere getirilmesi için gerekli tüm hukuki/idari/yapısal düzenlemelerin biran önce yapılmasıdır.

Kalkınma Planı,Ulusal Program,AB müktesebatı,hükümet programları,kurumların stratejik hedefleri,2023 ve 2050 hedefleri hep ulaştırma/taşımacılık sektöründe yapılması planlanan/programlanan anlayışa/yaklaşıma göre hazırlandı.Çünkü ülkenin tüm hedeflerine, yapılacak bu düzenlemeler sonucunda dengeli bir ulaştırma ve taşımacılık yapısı ve dağılımı ile ulaşmak mümkün olabilecektir.

Ülkemizin  taşımacılık paylarındaki dağılımın dengesizliğini ve sistemin “demiryolu” üzerine kurulması gerektiğini, AB müktesebatı ile uyumlaşma çalışmalarına başlanılan yıllardan beri tüm kamu planlarında,programlarında,hedeflerinde yazıyoruz/söylüyoruz ama bir arpa yol bile gidemiyoruz.

Yakından yaşadığımız ve içinde bulunduğumuz süreç bize şunu gösterdi ki; ülkede çok az bir azınlık dışında kimse, “temiz ve yeşil taşıma” türü olan demiryolu taşımacılığının, geleceğin dünyasındaki yerini göremiyor veya görmek istemiyor.
 
Demiryolu sektöründe serbestleşmeyi getirecek ve özel sektörün faaliyet göstermesine imkan sağlayacak demiryolu sektörünün yeniden düzenlenmesi ile ilgili yasaların kısa sürede hayata geçirilmesi, ülkenin gelişimine ve hedeflerinin ulaşılmasına önemli katkı sağlayacaktır.

Maalesef demiryolunun serbestleşmesi ile ilgili yasal düzenlemelerin yıllardır TBMM’sine  getirilemediğini görüyoruz ve ülke için üzülüyoruz.

Hem dünyanın lojistik ve taşımacılık merkezinde olduğumuzu söylüyoruz,ticaret yollarının ülkemizin üzerinden geçmesini istiyoruz  ama taşımacılık sisteminin dengesizliğini gidermeyerek maliyetleri artırıyoruz.Ülkemizin rekabet edilebilir taşıma yapmasının önünü kesiyoruz.

Böyle bir yaklaşımla  küresel ticaret yollarının dışında kalabiliriz. 

Yasal düzenlemeler yapılmazsa, son yıllardaki demiryolu ile ilgili artarak devam eden yatırımlara rağmen, hiçbir sonuç alınamayacak ve hedeflere ulaşılamayacaktır.

Bir hatırlama yaptığımızda şunları tesbit edebiliriz.1950 yılından beri ihmal edilmiş olan demiryollarımız yurtiçindeki diğer taşıma modları karşısında rekabet gücünü yitirmişti. Ancak son yıllarda demiryolları yeniden “Devlet Politikası” haline gelebilmiştir.

Ulaştırma sektörleri içerisinde demiryolunun yatırım payı yüzde 10 iken 2009 yılında yüzde 48 olmuş ve TCDD’ye yaklaşık 3,5 milyar dolar yatırım yapılmıştır.

Bunlar demiryolu sektörü için çok güzel gelişmelerdir. Ancak yatırımlar tek başına yetmiyor,sorunu çözemiyor. Yetersiz ve kalitesiz olan demiryolu altyapısının yenilenmesi ve yeni demiryolu hatlarının yapılmasına güç ve hız verilmelidir.Demiryolu işletmeciliği serbestleştirilerek kamunun işletmecilikten kaynaklanan maliyet baskısı azaltılmalıdır. 

Demiryolu mevcut altyapısına baktığımızda,bu konunun ne kadar acil olduğunu daha iyi görebiliriz;
TCDD, 2010 yılına kadar 8.686 km.’si konvansiyonel anahat ve 2.322 km.’si tali hat olmak üzere toplam 11.008 km. konvansiyonel hat ve 397 km. yüksek hızlı tren hattı olmak üzere toplam 11.405 km.lik demiryolu hattında işletmecilik/taşımacılık faaliyetlerini sürdürmüştür. 

1950 yıllardan beri yeterli oranda yatırım yapılmaması sonucunda demiryolu altyapısı açısından Avrupa ülkelerinin oldukça gerisinde olduğumuz görülmektedir.Türkiye’de bin kilometrekare’ye 11 km demiryolu ağı düşerken Almanya’da 95 km, Belçika’da 113 km, İngiltere’de 67 km demiryolu düşmektedir.

TCDD şebekesindeki  ana hatların yüzde 93’i tek hat olup, toplam hatların 2.670 km.’si elektrikli ve 3.426 Km.'si sinyalli hale getirilebilmiş ve toplam yol uzunluğu içerisindeki elektrikli ve sinyalli hat oranları sırasıyla yüzde 23 ve  yüzde30 olabilmiştir.

Mevcut hatların;
- yüzde 29'u Standart dışı kurp yarıçapına, ( Yarıçap 1.000 m.den küçük )
- yüzde 24’ü Standart dışı eğime, ( Eğim binde 10’dan büyük )
- yüzde 1,6’sı Standart dışı dingil basıncına, ( Dingil Basıncı 20 Tondan küçük)
- yüzde 22’si Standart dışı ray yaşına, ( Ray yaşı 30 yıldan büyük )
- yüzde 26’sı Standart dışı traverse, ( Çelik, ahşap travers standart dışı )
sahiptir.
Aynı zamanda dizelli lokomotiflerin yüzde 65’i, elektrikli lokomotiflerin yüzde 63’ü,
yolcu vagonlarının yüzde 55’i, yük vagonlarının yüzde 60’ı  20 yaşın üzerindedir.

TCDD, 2003 yılında 35.853 adet personel ile faaliyetlerini sürdürürken, 2009
yılı itibariyle personel sayısı 29.966 adede gerilemiştir. Son yıllarda emekli olan personelin yerine yenisinin atanması mümkün olmadığından, özellikle işletmecilik görevini yapan faal (istasyon ve tren personeli) personel mevcudu, ihtiyaç duyulan seviyenin altında kalmıştır.

Avrupa ülkelerindeki demiryollarının hem altyapı hem de araç filo seviyesine ulaşmamız ve verimli demiryolu işletmeciliği yapabilmemiz için önümüzdeki süreçte yatırımlara artarak devam edilmelidir.

Bu çerçevede amaç; güvenli, etkin ve aynı zamanda sosyal yararları göz önünde bulunduran ve çevreye saygılı bir ulaştırma politikası geliştirmek olmalıdır.

Avrupa Birliği, taşımacılığı modern ekonomilerin anahtarı olarak görmekte ve ulaştırma politikaları üretmek ve bunların uygulanmasının sağlanması üzerinde çalışmalar yapmaktadır.

AB, ortak taşımacılık politikasını oluşturmak amacıyla, uzun vadeli stratejilerinin ilk aşamalarını açıkladığı “2010 yılı için Avrupa Ulaştırma Politikası: Karar Zamanı” başlıklı Beyaz Kitap Komisyon tarafından 2001 yılında yayımlanmıştır. 

Beyaz Kitap aşağıda belirtilen ana bölümlerden oluşmaktadır:
1) Taşımacılık türleri arasındaki dengenin değiştirilmesi: Dengenin demiryolu, denizyolu ve iç suyolu lehine değiştirilmesi için 2010 yılına kadar taşımacılık türleri arasındaki rekabetin düzenlenmesi ve taşımacılık türleri arasındaki bağlantıların tamamlanması önceliklerinin gerçekleştirilmesi hedeflenmiştir.
2) Darboğazların giderilmesi: Özellikle Trans-Avrupa Şebekesine dahil ana arterlerdeki darboğazların giderilmesi önem arz etmektedir.
3) Kullanıcılar taşımacılık politikasının merkezine yerleştirilmesi:
Kullanıcıların nereye, ne için para ödediğini bilmesi sağlanmalı ve kullanıcı hak ve yükümlülükleri birlikte ele alınarak geliştirilmesine önem verilmelidir.
4) Taşımacılık alanında küreselleşmenin yönetilmesi: Genel olarak ulusal düzeyde ele alınan ve iç pazarı korumayı amaçlayan taşımacılık politikalarının, ticareti kolaylaştırmayı amaçlayan ancak sosyal ve çevresel gereklilikleri göz ardı eden uluslararası politikalar ile uyumlaştırılması gerekmektedir.

AB ülkeleri demiryolu sektöründe ortaya konulan politika ve önlemler ile pazar kaybının 2010 yılına kadar en azından 1998 yılındaki düzeyine getirilmesi ve daha sonra ise bu seviyenin iyileştirilmesini hedeflemektedir.

Sonuç olarak: Demiryolu yük pazarı; 15 Mart 2003 itibariyle trans-Avrupa demiryolu yük şebekesinde, 1 Ocak 2006 itibariyle uluslararası yük taşımacılığı için ve 1 Ocak 2007 tarihinde ise tüm yük taşımacılığı için rekabete açılarak serbestleştirilmiştir.

AB Komisyonu, Aralık 2009’da yürürlüğe giren ve yolcu hakları, kamu hizmeti yükümlülükleri ve makinistlerin brövelendirilmesi ile ilgili düzenlemeleri içeren üçüncü demiryolu paketi ile 01 Ocak 2010 tarihinden itibaren uluslararası yolcu hizmetlerini
serbestleştirmiştir. Yine bu paket kapsamında, ulusal veya uluslararası yolculuk yapan tüm yolcular, eşit haklara sahip olacaktır.

Tren kalkmak üzere. Biraz daha geç kalırsak treni kaçırabiliriz. Hepimiz elimizde bavulla istasyonda kalabiliriz.

Demiryolu sektörü ile ilgili düzenlemelerin ne zaman yapılacağı ile ilgili belirsizlik nedeniyle önünü göremeyen ve demiryoluna yatırım yapan ve yapmak isteyen özel şirketlerin de takatinin de tükenmek üzere olduğunu görüyoruz/duyuyoruz.


Yaşar ROTA

DUYURU

İlgililerin dikkatine; 19 Haziran 2019 Çarşamba

Firmamız Greenbrier(Rayvag) olarak ülkemiz demiryolu taşımacılığının yoğun olarak yapıldığı Payas/İskenderun, Malatya, Kayseri ve Divriği/Sivas'ta Mobil servis hizmeti vermeye başlamışlardır. Hizmetlerimiz üç şekilde verilmektedir.
1-Vagon sahibi firma vagonu hakkında bilgi verir. Yapılacak tamirin şeklini de belirlemiş ise; Firmamızdan fiyat ister ve karşılıklı mutabakatla arıza giderilerek fatura edilir.
2-Vagon sahibi firma vagonları ile ilgili bilgileri verir, firmamız yıllık olarak vagonların bütün ihtiyaçlarını karşılayarak hizmet verir. Karşılıklı şartları belirleyerek fiyatlama mutabakatı ile aylık fatura edilerek ödeme talep edilir.
3-Mobil ekiplerimizin konuşlandığı istasyonlardan geçen müşteriye ait vagonların tamamı her geçişinde arıza, sarf ve durum tespiti amaçlı kontrol edilir, bir gün sonra müşteriye rapor edilir. Bu hizmet için vagon başı cüzi bir bedel aylık olarak talep edilir. Şayet arıza tespit edilirse anında müşterinin ECM ve yetkilisine haber verilir. Arıza hakkında detaylı bilgi verilir, tamirin yapılma şekli belirlendikten sonra müşteriye daha önce belirtilen yedek parça ve işçilik ücreti üzerinden tamir gerçekleştirilir.
Bilgilerinize sunarız.

Üyelerimiz

E-Posta Listemize Kayıt Olun

Aşağıdaki formu kullanarak e-posta adresinizi sistemimize kayıt edin, gelişmelerden haberdar olun.

Süreli Yayınlarımız

Demiryolu Dergisi Son Sayısı Çıktı!

Demiryolu Dergisi Son Sayısı Çıktı!

İndir

Çevirimiçi Broşürümüzü İndirmek İçin TIKLAYIN!

Raporumuzu İndirmek İçin TIKLAYIN!

Bilanço ve Gelir Tablosunu İndirmek İçin TIKLAYIN!